Teófilo Braga’nın “Romanceiro Geral” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında derlenmiş geleneksel Portekiz şarkıları ve baladlarından oluşan bir derlemedir. Bu antoloji, Portekiz’in zengin sözlü anlatı geleneğinden yararlanarak aşk, savaş ve şövalyelik gibi çeşitli temaları yansıtan öyküleri bir araya getirir; çoğu zaman sevilen karakterlerin deneyimlerini şiirsel anlatılar aracılığıyla ele alır. “Romanceiro Geral”ın başlangıcı, Portekiz’in edebiyat tarihindeki halk şiirinin önemini ve çeşitli kültürel etkiler aracılığıyla Orta Çağ’daki kökenlerinden geçirdiği gelişimi tanıtarak akademik bir üslup benimser. Bu şarkıların toplumsal normlardaki değişimlerden nasıl etkilendiğini — özellikle Trent Konsili sonrasında halk şiirinin ayin uygulamalarındaki rolünün azalmasını ve yabancı üslupların giderek artan etkisini — vurgular. Bu bağlamsal girişin ardından metin, infanta (prenses) karakterlerinin ve onların romantik ilişkilerinin tekrar eden motiflerini içeren birkaç baladı hemen sunar; böylece Portekiz halk anlatılarının estetik ve duygusal yankısını ortaya koyar.