„Romanceiro Geral” Teófilo Bragi to zbiór tradycyjnych portugalskich pieśni i ballad skompilowany pod koniec XIX wieku. Antologia ta czerpie z bogatej ustnej tradycji opowiadania Portugalii i obejmuje opowieści odzwierciedlające różnorodne tematy, takie jak miłość, wojna i rycerskość, często ukazujące doświadczenia ukochanych bohaterów za pomocą poetyckiej narracji. Początek „Romanceiro Geral” nadaje dziełu naukowy ton, przedstawiając znaczenie poezji ludowej w historii literatury Portugalii oraz jej rozwój od średniowiecznych początków pod wpływem rozmaitych oddziaływań kulturowych. Podkreśla, jak na pieśni te wpłynęły przemiany norm społecznych — w szczególności malejąca rola poezji ludowej w praktykach liturgicznych po Soborze Trydenckim oraz rosnące oddziaływanie obcych stylów. Po tym kontekstowym wprowadzeniu tekst od razu przedstawia kilka ballad, w których pojawiają się powracające motywy infantek i ich romantycznych uwikłań, ukazując estetyczny i emocjonalny rezonans portugalskich narracji ludowych.