„The Great Masters of Russian Literature in the Nineteenth Century” Ernesta Dupuy to analiza literacka napisana pod koniec XIX wieku. Książka zagłębia się w twórczość znaczących rosyjskich autorów tamtej epoki, koncentrując się przede wszystkim na Nikołaju Gogolu, Iwanie Turgieniewie i hrabim Lwie Tołstoju, a także przedstawiając kontekst historyczny narodzin odrębnej rosyjskiej tożsamości literackiej. Omawia rozwój literatury rosyjskiej, podkreślając jej oryginalność i wątki narodowe oraz analizując wkład autorów w rozwój sztuki pisarskiej. Początek książki przygotowuje grunt pod szczegółową analizę rosyjskiego krajobrazu literackiego, rozpoczynając od Nikołaja Gogola. Przedstawia jego pochodzenie, opisując wychowanie i wczesne wpływy, zwłaszcza bogate tradycje ustne jego ojczyzny, które ukształtowały jego sposób opowiadania. Fragment ukazuje początkowe trudności Gogola i jego późniejszy przełom dzięki dziełu „Wieczory na futorze koło Dikańki”, ilustrując, jak czerpał z miejscowego folkloru i osobistych doświadczeń, by tworzyć narracje na wskroś rosyjskie. Dzięki barwnym opisom życia wiejskiego i pełnej pasji więzi z bohaterami jego wczesne utwory odzwierciedlają połączenie marzycielstwa i satyry, kładąc podwaliny pod późniejsze arcydzieła i ugruntowując jego znaczenie w literaturze rosyjskiej.