«Усходнія байкі» В. М. Дарашэвіча — зборнік баек, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У творы прадстаўлены разнастайныя гісторыі, верагодна, заснаваныя на тэмах усходняга фальклору, а метафары выкарыстоўваюцца для разгляду сацыяльных і палітычных праблем, асабліва звязаных з расійскім жыццём. У байках, відаць, дзейнічаюць персаніфікаваныя героі, якія падкрэсліваюць дзівацтвы і маральныя ўрокі, важныя для адпаведнага грамадскага асяроддзя. Пачатак «Усходніх баек» знаёміць з аўтарам і вызначае яго літаратурнае значэнне, падрабязна апісваючы разнастайную кар’еру Дарашэвіча да таго, як ён засяродзіўся на байках. У прадмове адзначаецца выкарыстанне ім сатыры і алегорыі для крытыкі расійскага рэжыму праз аповеды, дзеянне якіх адбываецца на Усходзе. Першая прадстаўленая байка распавядае пра героя па імені Вера, які жадае наведаць палац Гаруна аль-Рашыда, разважаючы пра жаданні, ідэнтычнасць і ўспрыманне прыгажосці. У аповедзе падкрэсліваюцца смеласць Вера і яго ўнутраны дыялог пра тугу і прыняцце сябе, задаючы тон даследаванню глыбейшых тэм праз мудрагелістае апавяданне.