„Orientaj Fabeloj” V. M. Doroshevicza to zbiór bajek napisanych na początku XX wieku. Dzieło to zawiera różnorodne opowieści, czerpiące prawdopodobnie z motywów folkloru wschodniego, i posługuje się metaforą, by podejmować kwestie społeczne i polityczne, zwłaszcza refleksję nad życiem rosyjskim. Bajki zdają się przedstawiać personifikowane postacie, uwypuklając dziwactwa i lekcje moralne istotne w ich kontekstach społecznych. Otwarcie „Orientaj Fabeloj” przedstawia autora i umieszcza w kontekście jego znaczenie literackie, opisując różnorodną karierę Doroshevicza przed skupieniem się na bajkach. Zawiera przedmowę, która odnotowuje jego użycie satyry i alegorii do krytyki reżimu rosyjskiego poprzez opowieści osadzone na Wschodzie. Pierwsza przedstawiona bajka dotyczy postaci imieniem Vero, która pragnie odwiedzić pałac Haruna al-Raszida, refleksji nad pragnieniami, tożsamością i postrzeganiem piękna. Narracja podkreśla śmiałość Vero oraz wewnętrzny dialog tęsknoty i akceptacji siebie, nadając ton eksploracji głębszych tematów poprzez kapryśne opowiadanie.