„Germania” i „Agricola” Cornelia Tacyta to teksty historyczne napisane w końcu I wieku naszej ery. Ten zbiór zawiera dwa istotne dzieła Tacyta: „Germania”, opisującą geografię i obyczaje plemion germańskich, oraz „Agricola”, biografię jego teścia Gnaea Juliusa Agricoli, słynnego ze swoich wojskowych kampanii na Wielkiej Brytanii. Te teksty odnoszą się do społecznych struktur, tradycji i bohaterstwa Germańczyków, a także do wkładu Agricoli w rzymską administrację na Wielkiej Brytanii; podkreślają tematy cnoty i złożoności imperatorskiej władzy. Na początku dzieła znajduje się wprowadzenie, które przedstawia niewiele informacji o życiu osobistym Tacyta i umieszcza je w kontekście historycznym w którym zostały napisane te teksty. Dalej autor przechodzi do „Germanii”, opisując geografię i charakterystyki plemion germańskich, zaznaczając ich różnorakie obyczaje, bojowe zalety oraz struktury społeczne. Tacyt dokładnie opisuje unikalne normy tej kultury, jej wartości i specjalne zwyczaje, kontrastując je z rzymską społecznością. Żywopisowo przedstawia też silny duch plemion germańskich oraz nawiązuje do potencjalnego zagrożenia, jakie mogły stanowić dla Cesarstwa Rzymskiego. Taki sposób opisu ma za cel ukazanie świata, który, choć nie spełniał rzymskich standardów cywilizacji, charakteryzował się pewną nobliwością i odpornością, zasługującymi na szacunek.