„Siostry w krzyżu” Alekseja Remizowa to powieść napisana na początku XX wieku. Akcja rozgrywa się wokół Piotra Aleksiejewicza Marakulina i dotyka życia mieszkańców jednego z petersburskich bloków, zagłębiając się w pytania o los, winę i istotę człowieka. Książka tworzy żywy obraz rosyjskiego życia miejskiego i duchowego, połączając realizm z symbolicznymi elementami oraz naciskiem na folklor. Opowieść jest przepełniona głębokimi refleksjami nad cierpieniem, stratą i poszukiwaniem osobistego sensu w ramach kolektywnych problemów współczesnej Rosji. Wstęp do „Siostr w krzyżu” przedstawia Remizowa jako pisarza głęboko związanego z rosyjskimi tradycjami i folklorem, ale jednocześnie świadomego aktualnych społecznych i duchowych wyzwań. Dziennik Marakulina skupia się na jego życiu w Petersburgu – po tym jak został niesprawiedliwie wyrzucony z pracy ze względu na drobną pomyłkę, spadł w izolację, biedę i zaczęł się zastanawiać nad istotą swojego bytia. Wyczerpujące opisy jego wewnętrznego stanu, spotkań z innymi mieszkańcami oraz jego wrażliwości na cierpienia i obojętność otaczających go ludzi stanowią podstawę dla rozważań powieści o rozpaczy, wytrzymałości i możliwości osobistej spłacenia win. Sam budynek Burkowsche House widzimy jako mikrokosmos rosyjskiej społeczności, w której żyje różnorodna grupa postaci; ich życia i codzienne problemy odzwierczają szersze społeczne i metafizyczne tematy.
Siostry Krzyża.