«Runokirja: Выбраная лірыка аўтара» Эйна Лейна — зборнік лірычнай паэзіі, напісанай у пачатку XX стагоддзя. У ім нацыяналістычныя гімны, міфічныя балады, гарадскія краявіды і інтымная любоўная лірыка аб’ядноўваюцца ў музычнае, насычанае вобразамі бачанне фінскай ідэнтычнасці. Тэматыка ахоплівае свабоду і грамадзянскую мужнасць, поры года, прыроду, час і смерць; пры гэтым аўтар часта звяртаецца да «Калевалы» і народных легенд, спалучаючы іх з сучасным жыццём. Зборнік пачынаецца вясновай кантатай, якая заклікае Фінляндыю прачнуцца і пасеяць свабоду, затым пераходзіць да легенды пра боскую прыхільнасць і юнацкай мары пра справядлівую нацыю; пасля гэтага аўтар стварае партрэты (Ібсена, Алексіса Ківі) і яскравыя сцэны з Хельсінкі ў тумане і на марозе. Палітычныя вершы адстойваюць свабоду слова і змагаюцца з неспакоем і надзеяй, а паўночныя творы выклікаюць вобразы кароткага лета Лапландыі і ззяння паўночнага ззяння. Побач з цыклам балад і міфічных пераказаў — пра Мар’яту, Ілмарынена, Вяйнямёйнена, Іматру і марскую пачвару Іку-Турса — стаяць больш змрочныя песні пра Туонелу, помсту і лёс. Гэтыя ўзнёслыя матывы ўраўнаважваюцца пяшчотнай лірыкай прыроды і кахання, галасамі вёскі і дарогі, а таксама медытатыўнымі творамі; у прыведзеным урыўку зборнік завяршаецца тым, што лясная дзева Тэлерва кліча вандроўніка ў гушчар.