„Runokirja: Wybór poezji śpiewanej autora” Eina Leina to zbiór lirycznych utworów poetyckich napisanych na początku XX wieku. Łączy hymny patriotyczne, ballady mitologiczne, pejzaże miejskie i intymne liryki miłosne w muzyczną, pełną obrazów wizję fińskiej tożsamości. Tematyka rozciąga się od wolności i obywatelskiej odwagi po pory roku, naturę, czas i śmierć, często czerpiąc z Kalevali i ludowych legend, a zarazem z życia współczesnego. Początek zbioru prowadzi od kantaty wiosennej, wzywającej Finlandię do przebudzenia i zasiania wolności, przez legendę o boskiej przychylności i młodzieńczy sen o sprawiedliwym narodzie; następnie szkicuje portrety (Ibsena, Aleksisa Kiviego) oraz sugestywne sceny z Helsinek we mgle i na mrozie. Wiersze polityczne opiewają wolność słowa i zmagają się z niepokojem oraz nadzieją, podczas gdy utwory północne przywołują krótki lapoński letni czas i blask zorzy polarnej. Cykl ballad i mitologicznych opowieści — o Marjatcie, Ilmarinenie, Väinämöinenie, Imatrze i morskim potworze Iku-Turso — sąsiaduje z mroczniejszymi pieśniami o Tuoneli, zemście i losie. Te podniosłe tony równoważą czułe liryki przyrody i miłości, wiejskie oraz przydrożne głosy, a także utwory medytacyjne; fragment kończy się sceną, w której leśna panna Tellervo przywołuje wędrowca w głąb lasu.