„Dzienna w Helsinkach” Eino Leino to satyryczna nowela napisana na początku XX wieku. Opowiada historię Teofilusa Malakiasa Taveli, starzejącego nauczyciela z małego miasta i gorącego, choć sprzecznych w poglądach patrioty, który przyjeżdża do stolicy w nadziei na pojednanie walczących ze sobą politycznych frakcji Finlandii. Wokół niego gromadzi się grupa krewnych, lokalnych dygnitarzy i intelektualistów, którzy w ciągu jednego dnia demaskują partyjne waśnie, teatralizację w mediach oraz społeczne pretensje. Z pomocą gorzkiego humoru i dynamicznego dialogu powieść ukazuje społeczność pragnącą jedności, lecz ograniczoną przez pychę i egoizm. W openingu noweli przedstawiony jest skromny styl życia Taveli, jego idealizm inspirowany wiadomościami oraz quixotyczne plany na przywrócenie porozumienia pomiędzy partiami. Po przybyciu do Helsinków Tavela prowadzi ostre dyskusje ze swoim światowym synowcem, prawnikiem Taunem Tavelą, czьje plany związane z romansami przechodzą przez polityczne kalkulacje; wskazuje mu na dom wpływowego nauczyciela Lyya. Tam surowy ojciec skarży się na swego rozpuszczalnego syna Onniego, cicho planuje ślub dla córki Impi i razem z żoną martwi się o społeczne upokorzenia oraz konieczność pojednania. Pomiędzy różnymi obowiązkami bohater próbuje interweniować na zebraniu pracowników, ale jest przywołany do porządku; w pobliskiej kawiarni młodzi pisarze i krytycy dyskutują o sztuce, dziennikarstwie i polityce, ukazując gorączny klimat stolicy, w którym się znalazł.