Eino Leino’nun “Runokirja: Yazarın Şiirlerinden Seçmeler” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış lirik şiirlerden oluşan bir derlemedir. Milliyetçi ilahileri, mitik baladları, şehir manzaralarını ve içten aşk şiirlerini, Fin kimliğine dair müzikal ve imgeler bakımından zengin bir tasavvurda bir araya getirir. Temalar özgürlük ve yurttaşlık cesaretinden mevsimlere, doğaya, zamana ve ölüme kadar uzanır; çağdaş yaşamın yanı sıra çoğu zaman Kalevala’dan ve halk efsanelerinden beslenir. Derlemenin başlangıcı, Finlandiya’yı uyanmaya ve özgürlüğü ekmeye çağıran bir bahar kantatından ilahi lütuf efsanesine ve adil bir ulusa dair gençlik rüyasına geçer; ardından portreler (Ibsen, Aleksis Kivi) ile sis ve kırağı içindeki canlı Helsinki sahnelerini tasvir eder. Siyasi şiirler ifade özgürlüğünü savunur, kargaşa ve umutla hesaplaşırken, kuzey temalı eserler Laplandiya’nın kısa yazını ve kuzey ışıklarının alevlenişini canlandırır. Marjatta, Ilmarinen, Väinämöinen, Imatra ve deniz canavarı Iku-Turso üzerine bir dizi balad ve mitik yeniden anlatım, Tuonela, intikam ve kader hakkındaki daha karanlık şarkıların yanında yer alır. Bu görkemli tonlar, doğa ve aşka dair şefkatli dizeler, kırsal ve yol kenarlarından yükselen sesler ve düşünsel parçalarla dengelenir; alıntı, orman kızı Tellervo’nun gezgini ormana çağırmasıyla sona erer.