„Zdrowy rozsądek w kwestii seksu” autorstwa Jamesa Oppenheima jest krótkim tekstem z dziedziny popularnej psychologii i edukacji seksualnej napisanym na początku XX wieku. Prezentuje jasną, niepuritaniczną perspektywę na temat seksualności, łącząc idee psychoanalizy z praktycznymi poradami i twierdząc, że życie seksualne jest naturalne, zróżnicowane i najlepiej podejmować je z użyciem zdrowego rozsądku. Książka omawia teorie Freuda dotyczące infantylnej seksualności, fiksacji, perwersji i sublimacji; porównuje je z krytykami Junga, jego koncepcją typów introwertywnych i ekstrawertywnych oraz czterech funkcji umysłu (myślenia, odczuwania, intuicji, percepcji), aby pokazać, dlaczego seksualność tak bardzo różni się pomiędzy osobami. Autor ocenia teorie o „trzecim rodzaju płci”, interpretując je jako połączenie męskich i żeńskich elementów obecnych we wszystkich ludziach, a także podkreśla „sztukę miłości” Havelocka Ellisa – w której przygotowania do aktu seksualnego i wzajemna odpowiedź podnoszą jego wartość. Upomina o konieczności edukacji seksualnej, empatycznych porad dla młodych (w tym dotyczących autorezerwacji), zróżnicowanych punktów widzenia na temat homoseksualności i prostytucji, a także elastycznych i humanitarnych rozwiązań w relacjach dorosłych. Książka kończy się idealem miłości, łączącgo delikatność, pasję i szacunek, zachęcając pary do poszukiwania własnego etycznego ścieżki rozwoju w związku.