James Oppenheim’in Cinsellik Üzerine Sağduyusu”, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir popüler psikoloji ve cinsel eğitim eseridir. Bu kitap, psikanalitik fikirleri pratik rehberliklerle birleştirerek cinselliğe dair açık ve ahlakçılıktan uzak bir bakış sunar; cinsel yaşamın doğal, çeşitli olduğunu ve bu konuda bilinçli bir sağduyunun en iyi yol olduğunu savunur. Kitapta Freud’un bebeklik dönemi cinselliği, takıntılar, sapkınlıklar ve yüceltmelerle ilgili görüşleri incelenir; bunlar Jung’un eleştirileri, içe-dışa eğilim tipleri ve düşünme, hissetme, sezgi, algılama gibi dört zihinsel işlevle karşılaştırılarak bireyler arasında cinselliğin neden bu kadar farklılık gösterdiği açıklanır. “Üçüncü cins” ile ilgili iddialar, herkesde bulunan eril ve dişil özelliklerin bir karışımı olarak yeniden değerlendirilir; ayrıca Havelock Ellis’in “aşk sanatı” vurgulanarak ön sevişmenin ve karşılıklı duyarlılığın cinsel ilişkiyi daha anlamlı hale getirdiği belirtilir. Yazar, evrensel ahlaki kurallara karşı uyarılarda bulunur; korku, baskılar ve toplumsal baskıların arzuları nasıl bozduğunu açıklar. Gençlere yönelik şefkatli rehberliklerin, eşcinsellik ve fuhuş konusunda daha derinlemesine bakış açılarının ve yetişkin ilişkilerinde esnek, insancıl yaklaşımların önemini vurgular. Kitap, şefkat, tutku ve saygının birleştiği ideal bir aşk anlayışıyla sona erer ve çiftlerin kendi etik yollarını bulmalarını teşvik eder.