„Sally w swoim futrze” autorstwa Elizy Orne White to powieść dla dzieci napisana na początku XX wieku. Opowiada historię sierotniczych bliźniaczków kotków – delikatnej i szybkiej Sally oraz pewnego siebie Oksforda Graya Jr. – którzy znajdują dom u dobrych ludzi i przeżywają różne małe przygody zarówno w środowisku zewnętrznym, jak i w mieszkaniu. Książka jest ciepła, humorystyczna i obfituje w wiersze; skupia się na codziennych cudach, przyjaźni oraz wyzwaniach, które niesie życie domowego kota. W pierwszych rozdziałach opisuje sytuację kotków po utraceniu rodziny: po długich dniach głodowania są dostrzegnięci przez sąsiada, przyniesieni do szarego domu na wzgórzu i z łagodnością przyjęci przez Elvirę, panią Harvey oraz niechętną na początku panią Winifred. W nowym domu kotki spowodują różne niespodzianki (przewrót świecznika, alarmujący dźwięk zegara), otrzymują cenną przysługę w postaci myszy, a także mogą podziwiać pierwszą zimową burzę przez wygodne okna. Ich rywal, Peter, wdaje się w konflikt z Oksfordem, a podczas śnieżycy przedostaje się do domu; nowym „cudem” jest radio z głośnikiem, które fascynuje Sally. Podczas Nowego Roku Sally postanawia złapać mysz – i w końcu jej udaje się to, ale Oksford wybija ją w ostatniej chwili. Te pierwsze rozdziały przedstawiają łagodny, epizodyczny obraz życia młodych kotków: codzienne rutiny, sezonowe zmiany, małe triumfy i nieskuteczne próby… Wszystko to kulminuje w pojawieniu się nowego zagrożenia – psa sąsiada o imieniu Spot.