«Уцёкі Беаты Хоерман: раман» Тэі фон Харбу — раман, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. Верагодна, у ім спалучаюцца прыгоды ў падарожжах, шпіянаж і напружанне ваеннага часу: Беата Хоерман і яе муж Герхард адпраўляюцца ў бесклапотнае падарожжа па Японіі, якое ператвараецца ў небяспечную спробу ўцёкаў ва ўмовах палітычных падазрэнняў і надыходзячага канфлікту. Іх небяспечнае становішча вызначаюць тэмы культурнага сутыкнення, стыхійнай катастрофы і паступовага пачатку вайны. У пачатку рамана Беата праходзіць па ажыўленых японскіх вуліцах да храма на вяршыні пагорка; у аповедзе пра іх з Герхардам вандроўкі па свеце пераплятаюцца з вострымі, дапытлівымі назіраннямі за Афрыкай, Амерыкай і Японіяй. Герхард прызнаецца, што за імі сочыць японская паліцыя; у тэатры іх сябар Тыстэндаль паведамляе ашаламляльную навіну пра забойства эрцгерцага і намякае на больш шырокую вайну. У тую ноч землятрус і пажар знішчаюць суседні горад; Беата выцягвае сваю разгубленую пакаёўку Юкі з вады, калі лодкі перакульваюцца ў палаючай бухце, а пасля яны выяўляюць, што ў дакументах Герхарда нехта корпаўся. Тыдні дажджоў і загадкава адсутны карабель затрымліваюць іх ад’езд, пакуль нямецкамоўны незнаёмец не папярэджвае, што ўлады падазраюць Герхарда ў шпіянажы і цішком не дазволяць ім вярнуцца ў Еўропу, раскрываючы ўсёахопны, эфектыўны нагляд, у які яны цяпер аказваюцца ўцягнутымі.