„Kancler z Gottesbüren” autorstwa Jakoba Schaffnera to powieść napisana na początku XX wieku. Akcja rozgrywa się w mieście katedralnym w Hesji i opowiada historię kanclera Klemensa Ekkarda, którego zamiłowanie do odbudowy katedry przerasta w manię kolekcjonowania starożytności, co powoduje napięcie zarówno w jego rodzinie, jak i w parafii. Wokół niego znajdują się jego pobożna, bystra siostrzenica Linde, lojalna pokojówka oraz młody bratanki, który powróciwszy z frontu, przenosi na tę świętą rodzinę ciężkie realia wojny. Nadchodząca wizyta surowej ciotki Klinger pogłębia konflikty domowe i moralne. Podstawowym tematem powieści jest konfrontacja wiary z estetycznym entuzjazmem, szok wywoływany przez moderną wojnę oraz pierwsze, głębokie doświadczenia miłości młodej kobiety. W prologu powieści przedstawiono środowisko i członków rodziny: kancler Klemens prowadzi remont katedry, co wywołuje delikatne sprzeciwki ze strony pokojówki Brigitt oraz ciche lojalność siostrzenicy Linde, podczas gdy bratanki Bob patroluje okolice. Nagłe przybycie bratanka Heinza, pewnego siebie oficera z odznakami wojskowymi, skutkuje żywą dyskusją o wojnie i wartościach; to wydarzenie pokazuje dojrzałość i empatię Linde, a ich dawne przyjaźnie przeradza się w delikatną więź. Półzakopane tajemstwo z dzieciństwa – zagubiony ilustrowany tom „Hohelied” – powraca na światło dzienne, stając się źródłem konfliktów pomiędzy Linde a Heinzem. Spojenie między nimi wzmacnia się podczas wędrówek po mieście, wśród kurzu katedry i starożytnej wieży strażniczej; jego punkt widzenia na życie, bez sentymencji, kontrastuje z litością i pragnieniami Linde. Gdy Linde postanawia naprawić zranienia wywołane ich rozdzielnością, zapraszając ciotkę Klinger, ta przybywa wcześniej – chłodna, kulturowo wykształcona i wymagająca – i od razu krytykuje kolekcję starożytności kanclera, sygnalizując nadejście nowego, niepokojnego porządku w domu.