‘De oude zeeman’ van W. W. Jacobs is een humoristisch verhaal dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het vertelt over de komische interacties tussen twee mannen: meneer George Wright en de oude zeeman meneer Kemp, die samen een ingewikkeld plan bedenken dat is gebaseerd op bedrog en misleiding. Het verhaal draait om thema’s als rijkdom, vriendschap en de gevolgen van liegen; het biedt tegelijkertijd een satirische blik op maatschappelijke ambities en relaties. George Wright vraagt meneer Kemp om hulp: hij wil zich voorstellen als een rijke oom uit Nieuw-Zeeland om de jonge Bella te imponeren. Samen voeren ze hun act uit; meneer Kemp vertelt extravagante verhalen en gedraagt zich op een flamboyante manier om een indruk van rijkdom te wekken. Het bedrog loopt echter uit de hand als meneer Kemp te veel geniettig vindt van zijn rol en zelfs besluit om voor altijd bij Bella’s moeder, mevrouw Bradshaw, te gaan wonen. Tijdens het verhaal ontstaan misverstanden en komische situaties, die eindigen in een verrassende wending die de personages – vooral de gefruste George Wright – in een humoristisch dilemma brengt. De absurde situatie wordt nog eens versterkt door meneer Kemp’s onvoorspelbare aard en zijn onbedwingbare liefde voor taxiritten en onverantwoordelijke uitgaven.