«П’есы» Аляксандра Мікалаевіча Астроўскага — зборнік з чатырох п’ес, першапачаткова напісаных у сярэдзіне XIX стагоддзя, у перыяд значных сацыяльных зменаў у Расіі. У сваіх творах Астроўскі даследуе складанасці рускага жыцця, асабліва засяроджваючыся на малавядомым купецкім саслоўі і маральных дылемах, з якімі яно сутыкаецца. Праз вобразы такіх персанажаў, як заможная і тыранічная мадам Уланбэкава, яе сын Леанід і часта прыгнечаная пратэжэ Надзя, п’есы раскрываюць тэмы ўлады, кахання і грамадскіх абмежаванняў. Пачатковая частка знаёміць з рознымі персанажамі і стварае аснову для канфліктаў, якія ўзнікаюць у сацыяльнай іерархіі рускага жыцця. Мы знаёмімся з Надзяй, якая імкнецца пазбегнуць змрочнага лёсу, прадвырашанага настойлівасцю яе гаспадыні выдаць яе замуж за непадыходнага п’яніцу. Прага свабоды і кахання кантрастуе з атмасферай кантролю, якую ствараюць такія персанажы, як мадам Уланбэкава, увасабленне рэпрэсіўнага грамадскага ладу. Пакуль Надзя спрабуе рэалізаваць свае мары і жаданні ва ўмовах ускладзеных на яе чаканняў, гледачы апынаюцца ў свеце, дзе асабістыя памкненні сутыкаюцца з грамадскімі абавязкамі, ствараючы аснову для захапляльных драматычных канфліктаў.