„Sztuki” Aleksandra Nikołajewicza Ostrowskiego to zbiór czterech dramatów napisanych pierwotnie w połowie XIX wieku, w okresie znaczących przemian społecznych w Rosji. Utwory Ostrowskiego zgłębiają złożoność rosyjskiego życia, koncentrując się zwłaszcza na rzadziej ukazywanej klasie kupieckiej i dylematach moralnych, przed którymi staje. Poprzez przedstawienie takich postaci jak zamożna i despotyczna pani Ułanbekowa, jej syn Leonid oraz często prześladowana podopieczna Nadieżda, sztuki podejmują temat władzy, miłości i ograniczeń społecznych. Początkowa część wprowadza rozmaite postaci i przygotowuje grunt pod konflikty, które pojawiają się w hierarchii społecznej rosyjskiego życia. Poznajemy Nadieżdę, która pragnie uciec od ponurego losu wyznaczonego jej przez nalegania swojej pani, by wydać ją za nieodpowiedniego pijaka. Tęsknota za wolnością i miłością kontrastuje z atmosferą kontroli tworzoną przez takie postaci jak pani Ułanbekowa, uosabiająca opresyjny porządek społeczny. Gdy Nadieżda pośród narzuconych jej oczekiwań podąża za marzeniami i pragnieniami, widz zostaje wciągnięty w świat, w którym indywidualne aspiracje zderzają się z obowiązkami wobec społeczeństwa, przygotowując scenę dla intrygujących konfliktów dramatycznych.