«نمایشنامهها» اثر الکساندر نیکلایویچ استروفسکی، مجموعهای از چهار نمایشنامه است که در اصل در میانهٔ سدهٔ نوزدهم، در دورهای از تغییرات اجتماعی چشمگیر در روسیه، نوشته شدهاند. آثار استروفسکی به پیچیدگیهای زندگی روسی میپردازند و بهویژه بر طبقهٔ کمتر دیدهشدهٔ بازرگانان و دوراهیهای اخلاقیای که با آنها روبهرو هستند تمرکز میکنند. این نمایشنامهها از طریق بهتصویرکشیدن شخصیتهایی چون مادام اولانبکوفِ ثروتمند و مستبد، پسرش لئونید و نادیا، پروردِ اغلب قربانیشده، موضوعاتی چون قدرت، عشق و محدودیتهای اجتماعی را بررسی میکنند. بخش آغازین، شخصیتهای گوناگون را معرفی میکند و زمینه را برای کشمکشهایی فراهم میسازد که در سلسلهمراتب اجتماعی زندگی روسی رخ میدهند. با نادیا آشنا میشویم که میکوشد از سرنوشت تیرهای بگریزد که اصرار بانویش بر ترتیب دادن ازدواج او با مردی دائمالخمر و نامناسب برایش رقم زده است. اشتیاق به آزادی و عشق در برابر فضای سلطهگرانهای قرار میگیرد که شخصیتهایی چون مادام اولانبکوف پدید میآورند؛ شخصیتی که نظم اجتماعی سرکوبگر را مجسم میکند. هنگامی که نادیا در میان انتظاراتی که بر او تحمیل شده است راه خود را در میان رؤیاها و خواستههایش میجوید، مخاطب به جهانی کشیده میشود که در آن آرمانهای فردی با تعهدات اجتماعی در تعارضاند و زمینه برای کشمکشهای دراماتیک و جذاب فراهم میشود.