„Filozofia fundamentalna, tom I” autorstwa Jaime Luciano Balmesa to filozoficzny traktat napisany w połowie XIX wieku. Celem tego dzieła jest dogłębienie fundamentalnych pytań filozoficznych, z szczególnym akcentem na temat pewności i jej wpływu na ludzkie poznanie i rozumienie rzeczywistości. Balmes wyraża chęć rozwijania studiów filozoficznych w Hiszpanii oraz chronienia je przed rozpowszechnianiem błędnych filozoficznych idei. W pierwszych rozdziałach książki prezentuje fundamentalne problemy związane z pojęciem pewności, argumentując, że jest ono kluczowe dla ustalenia podstaw wiedzy. Balmes twierdzi, że filozofia nie powinna zaczynać od wątpliwości, lecz musi uznawać istnienie pewności jako wrodzoną cechę ludzkiej natury. W kolejnych rozdziałach omawia, jak ludzie instynktownie poznają określone prawdy – np. swoje istnienie oraz istnienie otaczającego ich świata – bez konieczności intelektualnego rozmyślania nad nimi. Podkreślając znaczenie pewności, Balmes przygotowuje grunt do analizy różnych filozoficznych podejść oraz ograniczeń ludzkiego rozumienia esencji rzeczywistości.