«خانم دو موپان» نوشته تئوفیل گوتیه، رمانی است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شده است. این داستان با بررسی موضوعاتی چون عشق، هویت جنسیتی و قوانین اجتماعی، از طریق ماجراهای شخصیت اصلی آن، مادلین دو موپان، زنی پرشور و غیرمعمول که نقشهای جنسیتی مرسوم آن زمان را به چالش میکشد، روایت میگردد. در ابتدای «خانم دو موپان»، پیشگفتاری وجود دارد که از رسوم اجتماعی آن زمان و نگرشهای فریبکارانه نسبت به اخلاق و فضیلت انتقاد میکند. گوتیه با استفاده از لحن طنزآمیز، از کسانی که در حالی که خود را به پیروی از فضیلت تبلیغ میکنند، به طور فریبکارانه به رفتارهای بد میپردازند، ابراز نفرت میکند؛ همچنین نگرشهای در حال تغییر نسبت به اخلاق در ادبیات را مورد بررسی قرار داده و به شکلی زنده و خندهدار، روزنامهنگاران و تمایلات اخلاقگرایانه آنها را مورد انتقاد قرار داده است. این پیشگفتار زمینهساز داستان بعدی میباشد و نشان میدهد که شخصیت اصلی رمان، فردی است که تقابل با انتظارات جامعه درباره زنانگی و فضیلت را به تصویر میکشد؛ انتظاراتی که گوتیه آنها را مسخره میداند.