„Bij de Parsi's van Bombay en Gudsjerat” Delphine Menant to historyczny opis, najprawdopodobniej napisany na początku XX wieku. Dzieło zgłębia kulturę, religię i dynamikę społeczną społeczności Parsów, potomków perskich zaratusztrian, którzy osiedlili się w Indiach. Omawia ich bogate dziedzictwo, praktyki religijne oraz wyjątkową rolę, jaką odgrywają w społeczeństwie indyjskim, szczególnie w Bombaju i regionie Gudsjeratu. Początek tekstu przedstawia lud Parsów i zawiera wyczerpujący przegląd ich historii, wierzeń religijnych oraz wpływu na społeczeństwo. Menant opisuje ich pochodzenie, sięgające perskich uchodźców z VIII wieku, i przedstawia znaczenie nauk zaratusztriańskich, a także analizuje ich styl życia, strukturę społeczności oraz relacje z innymi grupami w Indiach. Autorka przygotowuje grunt pod dalsze rozważania nad rytuałami Parsów, zwyczajami społecznymi i ich niezwykłym wkładem w kulturową mozaikę Indii, wskazując również na plany odwiedzenia kluczowych miejsc historycznych związanych z wiarą Parsów.