«Bij de Parsi's van Bombay en Gudsjerat» Дэльфіны Менан — гэта гістарычны нарыс, верагодна, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У творы разглядаюцца культура, рэлігія і сацыяльная дынаміка парсаў — нашчадкаў персідскіх зараастрыйцаў, якія пасяліліся ў Індыі. У ім даследуюцца іх багатая спадчына, рэлігійныя практыкі і ўнікальная роля ў індыйскім грамадстве, асабліва ў Бамбеі і рэгіёне Гуджарат. У пачатку тэксту чытач знаёміцца з парсамі і атрымлівае ўсебаковы агляд іх гісторыі, рэлігійных перакананняў і ўплыву на грамадства. Менан апісвае іх паходжанне, узводзячы яго да персідскіх уцекачоў VIII стагоддзя, і падрабязна раскрывае значэнне зараастрыйскіх вучэнняў, адначасова разглядаючы іх лад жыцця, структуру супольнасці і ўзаемадзеянне з іншымі групамі ў Індыі. Аўтарка стварае аснову для далейшага даследавання парсійскіх абрадаў, сацыяльных звычаяў і іх значнага ўкладу ў культурную мазаіку Індыі, а таксама паведамляе пра планы наведаць важныя гістарычныя мясціны, звязаныя з парсійскай верай.