«Les Parsis» Дэльфіны Менан — гістарычны нарыс, верагодна напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У творы разглядаюцца гісторыя і культурныя практыкі парсаў — этнарэлігійнай групы, якая паходзіць ад старажытных персаў і перасялілася ў Індыю, ратуючыся ад рэлігійных пераследаў. У апавяданні падрабязна апісваюцца іх міграцыя, пасяленне ў Індыі і ўплыў зараастрызму ды індыйскіх традыцый на іх супольнасць. У пачатку кнігі раскрываецца кантэкст парсійскай супольнасці: спачатку распавядаецца пра яе гістарычную спадчыну як нашчадкаў старажытных персаў, а затым апісваюцца цяжкія абставіны, якія прымусілі іх пакінуць радзіму і ўцячы ў Індыю. У творы акрэсліваецца іх першапачатковы шлях міграцыі, умовы, на якіх яны пасяліліся ў Гуджараце з дазволу мясцовага індуісцкага кіраўніка, а таксама тое, як яны прыстасавалі свае звычаі, каб атрымаць прызнанне. Тэкст падкрэслівае важнасць захавання сваёй веры пры інтэграцыі ў новую культуру, ствараючы аснову для глыбейшага разгляду іх ідэнтычнасці, якая змянялася як ідэнтычнасць супольнасці меншасці ў Індыі.