کتاب «مقدمهای بر مطالعه پزشکی تجربی» نوشته کلود برنارد، اثری علمی است که در اواسط قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر مبنایی، اصول پزشکی تجربی را بررسی کرده و بر ضرورت مشاهده و آزمایشها در درک پدیدههای فیزیولوژیکی و بیماریزایی تأکید دارد. هدف برنارد، تعریف یک رویکرد علمی برای پزشکی بوده؛ او بر اهمیت بررسی منظم فرآیندهای زندگی جهت شکلگیری یک علم پزشکی جامع تأکید کرده است. مقدمه این کتاب، به بررسی تلاشهای تاریخی پزشکی در درک سلامت و بیماری میپردازد و گذار از روشهای تجربی سنتی به رویکردهای منظمتر و تجربیتر را برجسته میکند. همچنین، این کتاب به تحولات در عملکرد پزشکی، ارزش دانش فیزیولوژیکی و نقش حیاتی بررسیهای تجربی دقیق در شکلگیری دانش پزشکی صحیح میپردازد. برنارد تفاوت بین مشاهده و آزمایش را تشریح کرده و استدلال میکند که در حالی که مشاهده پدیدههای طبیعی را آشکار میسازد، آزمایش بهطور فعال با این پدیدهها سروکار داشته و حقایق عمیقتری درباره نحوه کارکرد بدن در شرایط سلامت و بیماری آشکار میکند. از طریق این مقدمه، او زمینهساز یک رویکرد علمی و منظم در تحقیقات پزشکی شده است؛ رویکردی که نظریه و کاربرد عملی را با هم ترکیب میکند.