‘Introduction à l’étude de la médecine expérimentale’ van Claude Bernard is een wetenschappelijk werk dat werd geschreven in de midden van de 19e eeuw. Dit fundamentele boek verkent de principes van de experimentele geneeskunde en benadrukt de noodzaak van observatie en experimenten om fysiologische en pathologische fenomenen te begrijpen. Bernard streeft ernaar een wetenschappelijke aanpak van de geneeskunde te definieren en legt de nadruk op het belang van methodische onderzoeken naar levensprocessen, om zo een volledige medische wetenschap te kunnen vormen. In de inleiding wordt aandacht besteed aan de historische ontwikkeling van de geneeskunde in haar pogingen om gezondheid en ziekte te begrijpen, en wordt de overgang van empirische methoden naar systematičere, experimentele onderzoeken belicht. Het boek bespreekt ook de evolutie van de medische praktijk, de waarde van fysiologisch kennis en de cruciale rol van rigoureuze experimenten bij het verkrijgen van nauwkeurige medische inzichten. Bernard maakt duidelijk het verschil tussen observatie en experiment: terwijl observatie natuurlijke fenomenen onthult, leidt experimenteren tot dieper inzichten in de werking van het lichaam in gezonde en zieke toestanden. Met deze inleiding legt hij de basis voor een methodologisch solide benadering van medische onderzoek, waarin theorie en praktische toepassing hand in hand gaan.