Juan Valera’nın “Pepita Jiménez” adlı romanı 1874 yılında yayımlanmıştır. Yeminlerini etmeden önce tatil yapmak için Andalusya’daki köyüne dönen genç bir rahip, babasının onunla evlendirmeyi planladığı yirmi yaşındaki dul Pepita Jiménez ile tanışır. Birlikte yaptıkları gezintiler ve samimi sohbetler sırasında, bu dindar genç adam beklenmedik bir tutkuyla karşılaşınca dini çağrısının sorgulandığını hisseder. Bu psikolojik roman, ruhsal bağlılık ile doğal arzular arasındaki çatışmayı ele alır ve aşkın günah mı yoksa hayatın en gerçek çağrısı mı olduğunu sorgular.