Książka „Literatura japońska” autorstwa Epiphaniusa Wilsona to opracowanie historyczne i krytyczne napisane na początku XX wieku. Przedstawia najważniejsze dzieła literatury japońskiej, w tym fragmenty „Genji Monogatari” oraz klasyczną poezję i dramatę, a także oferuje analizy krytyczne i krótkie biografie autorów. Celem książki jest zapoznanie czytelników z bogatym literackim dziedzictwem Japonii, podkreślając zarówno piękno, jak i złożoność jej narracyjnych form i poetycznych struktur. Wstęp do książki zawiera szczegółową prezentację „Genji Monogatari” – uznawanego za pierwszy w historii Japonii romanu napisanego przez Murasaki Shikibu w X wieku. Opisuje się kontekst, w którym powstała ta książka, a także życie autorki i społeczne normy jej czasu. Przedstawia się dramatyczne wydarzenia związane z życiem księcia Genji oraz złożoność dworskiego życia w Japonii X wieku, przy tym akcentuje się tematy miłości, straty i zmienności losów postaci w bogato opisanym historycznym i kulturowym kontekście. Taki wstęp skutecznie zapewnia czytelnikom dostęp do złożonego świata literatury japońskiej, w którym osobiste emocje łączą się z wymogami społeczeństwa.