«Мікеланджэла Буанароці» Чарльза Холройда — гістарычны нарыс, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. Гэты твор з’яўляецца біяграфіяй славутага мастака эпохі Адраджэння Мікеланджэла, падрабязна апісвае яго жыццё і творы, у значнай ступені абапіраючыся на сведчанні яго сучаснікаў — вучняў і калег, асабліва на «Жыццё» Асканіа Кондыві. Верагодна, у тэксце разглядаюцца выхаванне Мікеланджэла, яго раннія ўплывы і ўздым да славы майстра скульптуры і жывапісу. Уступная частка кнігі змяшчае змястоўнае знаёмства з паходжаннем, выхаваннем і раннімі мастацкімі памкненнямі Мікеланджэла. У ёй распавядаецца пра яго сямейнае паходжанне, у прыватнасці адзначаецца яго шляхетны род, а таксама паказваюцца яго першыя сутыкненні з сямейнымі чаканнямі, паводле якіх ён павінен быў вывучаць пісьменнасць і літаратуру, а не мастацтва. Па меры сталення апавяданне раскрывае яго ненасытную захопленасць мастацтвам і момант, калі ён вырашае прысвяціць сябе кар’еры мастака, нягледзячы на супраціў бацькі. Напрыканцы гэтага раздзела чытачам прапануюцца ўражанні станаўлення Мікеланджэла, якія сфарміравалі яго майстэрства і захапленне скульптурай і жывапісам, падрыхтаваўшы глебу для яго будучых шэдэўраў.