«Michael Angelo Buonarroti», Charles Holroyd’un 20. yüzyılın başlarında yazılmış tarihsel bir anlatısıdır. Bu eser, ünlü Rönesans sanatçısı Michael Angelo’nun bir biyografisi olarak hizmet eder; yaşamını ve eserlerini ayrıntılandırır, özellikle Ascanio Condivi’nin Life’ına odaklanarak öğrencilerinin ve meslektaşlarının çağdaş anlatılarından yoğun biçimde yararlanır. Metin büyük olasılıkla Michael Angelo’nun yetişmesini, erken etkilerini ve heykel ile resimde bir usta olarak öne çıkışını ele alır. Kitabın açılışı, Michael Angelo’nun soyu, yetişmesi ve sanattaki erken özlemleri üzerine aydınlatıcı bir giriş sunar. Aile geçmişini, özellikle soylu kökenini not ederek tartışır ve mektuplar eğitimi ile sanat yerine ailesel beklentilerle ilgili ilk mücadelelerini ortaya koyar. Büyüdükçe anlatı, sanata doymak bilmez tutkusunu ve babasının direnişine rağmen sanatçı olarak bir kariyer seçtiği ânı gösterir. Bu bölümün sonunda okuyucular, heykel ve resimdeki becerilerini ve tutkusunu besleyen biçimlendirici deneyimlerle karşılaşır; bu da gelecekteki başyapıtlarının zeminini hazırlar.