„Eugenika aplikowana” autorstwa Paula Popenoe i Roswella H. Johnsona to naukowa publikacja napisana na początku XX wieku. Książka rozpatruje zasady eugeniki, która łączy biologię z socjologią w celu promocji takich zmian w społeczności, które mogłyby poprawić genetyczny potencjał ludzkości. Autorzy chcą zaprezentować sposoby, na które społeczność może zachęcać do rozmnażania się osób uważanych za „lepsze” i odwracać od tego osób uznawanych za „gorsze”, wykorzystując różne prawne, socjalne i ekonomiczne środki. Wstęp do „Eugeniki aplikowanej” przedstawia fundamentalne pojęcia eugeniki oraz jej historyczny kontekst. Popenoe podkreśla ważność rozróżnienia pomiędzy cechami dziedzicznymi a wpływem środowiska, twierdząc, że dziedziczność odgrywa znacznie większą rolę w kształtowaniu osobowości niż się zwykle sądzi. Na przykładach identycznych bliźniaków oraz referencjach do różnych naukowych badań tekst krytykuje pogląd, że wychowanie może istotnie zmienić dziedziczone cechy człowieka, a także rozpatruje implikacje tego stanu rzeczy dla podejmowania działań zmierzających do poprawienia zdrowia i możliwości ludzi. Autorzy proponują dokładne badanie ludzkich cech, znaczenia wpływu dziedzicznych czynników oraz społecznych konsekwencji eugeniki jako naukowego i etycznego narzędzia.