F. Max Müller tarafından yazılan “Hindistan: Bize Ne Öğretebilir?” adlı eser, büyük olasılıkla 19. yüzyılın sonlarında Cambridge Üniversitesi’nde verilen bir dizi konferansın derlenmesinden oluşmaktadır. Bu metin, Hindistan’ın eski edebiyatının, kültürünün ve bilgeliğinin önemini ve değerini incelemekte ve bu medeniyetten öğrenilebilecek çok değerli dersler olduğunu belirtmektedir. Müller ayrıca Hindistan’ın entelektüel katkılarıyla ilgili yanlış anlamaları ve İngiliz Hindistanı sakinlerinin karşılaştığı önyargıları da ele almaktadır. Eserin girişi, Hindistan’ın ve eski Sanskrit edebiyatının çağdaş Batı toplumuna neler sunabileceğine dair derinlemesine bir inceleme yapılmasına zemin hazırlamaktadır. Müller, Hindistan Kamu Hizmeti sınavlarına hazırlanan adaylar için verdiği konferansların faydalılığı konusunda şüphelerini dile getirerek, onlarda işlerine karşı gerçek bir ilgi ve Hindistan hakkında daha derin bir anlayış geliştirmenin önemini vurgulamaktadır. Ayrıca, Hindistan’ın geniş kültürel ve entelektüel kaynaklarının incelenmeye değer olmadığı şeklindeki dar görüşlere karşı çıkmakta ve Hindistan’ın mirasıyla ilgilenmenin orada hizmet eden insanların hayatlarını zenginleştirebileceğini, böylece derin bir bağ ve saygı duygusu geliştirilebileceğini öne sürmektedir.