„Brzegi rzeki Bormida w 1794 roku” autorstwa Giuseppe Cesare Abby to historyczny tekst napisany na końcu XIX wieku. Praca opisuje życie w małej włoskiej wiosce w okresie politycznych konfliktów i społecznych zmian, z szczególnym akcentem na wzajemne powiązania mieszkańców tej wioski. Tematy miłości, straty oraz wpływu wojny stanowią istotę narracji, odzwiercając związek pomiędzy życiem osobistym a publicznym. W openingu książki przedstawiono piękne dolinie nad rzeką Bormida, opisując jej wspaniałe krajobrazy oraz życie mieszkańców. Główną bohaterką jest Maddalena, która w roku 1794, pełnym politycznych zamieszek, czeka na powrót swego syna Giuliana do domu. Podczas tej oczekiwania jej myśli dryfują między wspomnieniami o zmarłym mężu a troskami o bezpieczeństwo syna w obliczu obecności obcojęzycznych żołnierzy. Napięcie rośnie, gdy staje się jasne, jak wielki jest niepokój Maddaleny z powodu częstych wizyt jej syna u jego dawnego nauczyciela, Dona Marco – co pokazuje, jak ogromne są społeczno-polityczne problemy, które dotykają tej wioski. Bogate opisy stwarzają atmosferę nostalgii i nadchodzących zmian, wciągając czytelnika w życie bohaterów na tle wydarzeń historycznych.