«百家姓» ананімнага аўтара — гістарычны зборнік, напісаны ў Кітаі ў часы дынастыі Сун, якая ахоплівае перыяд ад ранняга да позняга Сярэднявечча. Кніга ўяўляе сабой зборнік кітайскіх прозвішчаў і галоўным чынам паказвае найбольш распаўсюджаныя ў Кітаі родавыя імёны і іх значэнне ў кітайскай культуры. Гэты твор выйшаў за межы свайго першапачатковага прызначэння, стаўшы стандартным даведнікам і навучальным дапаможнікам для тых, хто вывучае радавод і важнасць прозвішчаў у кітайскім грамадстве. Змест «百家姓» складаецца з паэтычнага спісу прозвішчаў, пададзенага ў рытмічнай форме, што палягчае яго запамінанне. Тэкст пачынаецца з уступу, за якім ідзе ўпарадкаваны пералік імёнаў, што адлюстроўвае як разнастайнасць, так і распаўсюджанасць родавых імёнаў на працягу гісторыі Кітая. Такія вядомыя імёны, як Чжаа, Лі і Ван, займаюць у ім прыкметнае месца, увасабляючы пачуццё спадчыны і ідэнтычнасці. Твор не толькі асвятляе лінгвістычныя і культурныя аспекты кітайскіх прозвішчаў, але і служыць гістарычным дакументам, раскрываючы заканамернасці радаводу і сацыяльна-палітычны кантэкст той эпохі.