«FACECIES et motz subtilz, d'aucuns excellens esprits et tresnobles seigneurs» — зборнік дасціпных выслоўяў і анекдотаў, напісаны ў сярэдзіне XVI стагоддзя. У гэтым творы сабраны разумныя назіранні і гумарыстычныя заўвагі, якія прыпісваюцца розным шляхетным асобам; у ім разглядаюцца лёгкія тэмы чалавечай прыроды і грамадскіх нормаў. Тэкст служыць разважаннем пра складанасці чалавечых паводзін, падкрэсліваючы цікавую ўзаемасувязь паміж мудрасцю і глупствам. Пачатковая частка зборніка задае тон яго зместу, раскрываючы намер аўтара, Луа Дамініка, даць чытачам своеасаблівае адпачынанне з дапамогай літаратурнай дасціпнасці. У тэксце прадстаўлены розныя персанажы, у тым ліку Ларэнца дэ Медычы і Пучыа; апавядаюцца пацешныя ўзаемадзеянні і замалёўкі, якія падкрэсліваюць гумарыстычнае ўспрыманне жыцця і грамадскіх роляў, характэрнае для рэнесанснага грамадства. Кожны анекдот адлюстроўвае ўнікальныя сітуацыі, што выклікаюць смех і роздум, ілюструючы прыгажосць і абсурднасць чалавечых узаемаадносін, адначасова запрашаючы чытачоў паразважаць над агульным чалавечым досведам праз лёгкасць і мудрасць.