„FACECIES et motz subtils, d’aucuns excellens esprits et très nobles seigneurs” to zbiór dowcipnych powiedzeń i anegdot napisany w połowie XVI stulecia. Ten tekst składa się z myślów i humorystycznych spostrzeżeń przypisywanych różnym arystokratom, dotyczących lżejszych aspektów ludzkiej natury i społecznych norm. Jest on odzwierczeniem złożoności zachowania ludzi, podkreślając ciekawe interakcje między mądrością a głupotą. Wstępna część zbioru pokazuje intencję autora, Loys Dominique, aby czytelnicy mogli się zabawić dzięki literackiemu dowcipowi. Tekst prezentuje różnych postaci, w tym Lorenza de Medici i Puccio, opisując zabawne sytuacje i scenki, które ilustrują humorystyczne spojrzenia na życie i społeczne role typowe dla epoki renesansu. Każda anegdota pokazuje unikalne sytuacje, które wywołują śmiech i zastanowienie, przykazując piękno i absurdyść ludzkich interakcji oraz zachęcając czytelników do refleksji nad wspólnymi doświadczeniami ludzi poprzez lekką formę literatury.