‘Mysticism and Logic and Other Essays’ van Bertrand Russell is een verzameling filosofische essays die werden geschreven in de vroege 20ste eeuw. De essays onderzoeken de relatie tussen mystiek en wetenschap en hoe deze twee concepten de filosofie en de menselijke verstanding hebben gevormd. Russell bespreekt de beperkingen van zowel mystische ervaringen als wetenschappelijk redeneren en streeft naar een evenwicht tussen beide. In het inleidende essay ‘Mysticism and Logic’ verkent Russell de historische tegenstelling tussen mystieke en wetenschappelijke filosofische benaderingen. Hij gebruikt figuren als Heraclitus en Plato om hun uiteenlopende maar met elkaar verbonden perspectieven te illustreren. Russell stelt dat, hoewel mystiek diepe inzichten kan bieden in de menselijke ervaring, deze inzichten zonder de onderbouw van de wetenschappelijke methode risico lopen om tot illusies te worden. Hij benadrukt de noodzaak van een filosofische benadering die beide gebieden samenvoegt en waarschuwt voor de gevaren van dogmatische aanhangigheid aan één van deze twee benaderingen. Dit inleidende essay legt de basis voor een verhelderend onderzoek naar de filosofie en haar doelen om de werkelijkheid echt te begrijpen, waarna de overige essays worden gevolgd in een strenge, filosofische toon.