‘An Essay on the Foundations of Geometry’ van Bertrand Russell is een wetenschappelijk werk dat de filosofische en logische onderbouw van geometrie verkent en eind van de 19e eeuw werd geschreven. Het boek gaat dieper in op historische perspectieven op geometrische principes, met name op niet-Euclidese geometriën en de gevolgen van verschillende axiomen. Het behandelt ook epistemologische vragen rondom de aard van geometrisch kennis en de vereiste voorwaarden voor ruimtelijk redeneren. In het inleidende gedeelte wordt de structuur en het doel van Russells onderzoek naar geometrie uiteengezet. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen a priori-kennis en subjectieve ervaring, en de invloed van belangrijke filosofen als Kant op het debat over de fundamentele principes van geometrie wordt benadrukt. Russell stelt een kader op om de historische ontwikkeling van geometrie te kunnen bestuderen, met name de ontwikkeling van meta-geometrie en niet-Euclidese systemen. Hij voorbereidt zich ook op een gedetailleerde bespreking van de essentiële axiomen die het geometrische denken bepalen en de relatie tussen geometrie en logica. Dit inleidingsgedeelte maakt de lezer klaar voor een kritische analyse van eerdere filosofische theorieën en legt de basis voor Russells eigen bijdragen aan dit gebied.