„Eszej o podstawach geometrii” Bertranda Russella to naukowe dzieło, które bada filozoficzne i logiczne podstawy geometrii, napisane w końcu XIX wieku. Książka zajmuje się historycznymi aspektami zasad geometrii, szczególnie nieeuklidowskimi geometriami oraz implikacjami różnych aksjomatów. Rozbiera również epistemologiczne pytania dotyczące natury wiedzy geometrycznej i warunków koniecznych do rozumowania przestrzennego. Wstęp do eseju przedstawia strukturę i zamiary badania Russella nad geometrią; wyraźnie robi różnicę między wiedzą a priori a subiektywnym doświadczeniem, a także podkreśla wpływ kluczowych filozofów, takich jak Kant, na dyskurs dotyczący podstaw geometrii. Russell stwarza ramy dla badania historii rozwoju geometrii, zwłaszcza rozwoju metageometrii i nieeuklidowskich systemów, przygotowując się jednocześnie do dogłębnego analizowania fundamentalnych aksjomatów rządzących myślą geometryczną oraz związku między geometrią a logiką. Taki wstęp przygotowuje czytelnika do krytycznego rozpatrzenia wcześniejszych filozoficznych teorii i otwiera drogę dla własnych dokonań Russella w tej dziedzinie.