کتاب «An Essay on the Foundations of Geometry» اثر برتراند راسل، پژوهشی دانشگاهی است که به بررسی مبانی فلسفی و منطقی هندسه میپردازد و در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این کتاب دیدگاههای تاریخی درباره اصول هندسی را بررسی میکند و بهویژه بر هندسههای نااقلیدسی و پیامدهای اصول موضوعه گوناگون تمرکز دارد. همچنین به پرسشهای معرفتشناختی پیرامون ماهیت شناخت هندسی و شرایط ضروری برای استدلال فضایی میپردازد. آغاز این رساله ساختار و هدف پژوهش راسل درباره هندسه را ترسیم میکند. در آن میان شناخت پیشینی و تجربه ذهنی تمایز گذاشته میشود و بر تأثیر فیلسوفان برجستهای همچون کانت بر گفتمان پیرامون مبانی هندسه تأکید میگردد. راسل چارچوبی برای بررسی تحول تاریخی هندسه، بهویژه شکلگیری فراهندسه و نظامهای نااقلیدسی، فراهم میکند و همزمان خواننده را برای بررسی دقیق اصول موضوعه اساسی حاکم بر اندیشه هندسی و رابطه میان هندسه و منطق آماده میسازد. این مقدمه خواننده را برای تحلیلی انتقادی از نظریههای فلسفی پیشین آماده میکند و زمینه را برای سهم خود راسل در این حوزه فراهم میسازد.