„Antonio Azorín” autorstwa José Martínez Ruiza to dzieło fikcyjne, najprawdopodobniej napisane na początku XX wieku. Książka opisuje życie głównego bohatera – Antonio Azorína, który prowadzi zwyczajne życie bez żadnych wyjątkowych wydarzeń. Bada tematy introspekcji, codziennej rzeczywistości oraz głębokich związków człowieka z naturą i społecznością. W openingu książki jest dokładnie opisany naturalny krajobraz wokół domu bohatera – góry, doliny, rzeki oświetlone słońcem. Azorín przedstawiony jest jako człowiek zamiarowy, pochłonięty prostymi przyjemnościami życia, takimi jak obserwacja roślin i słuchanie dźwięków wsi. Taka spokojna rutyna kontrastuje z poczuciem melancholii, które wskazuje na refleksje i filozoficzne rozmyślania, które będą charakterystyczne dla całej opowieści. W interakcji z otaczającym światem myśli Azorína prowadzą go do głębszych rozmów o naturze, istnieniu i stanie człowieka.