Robert Cromie’nin “The Crack of Doom” adlı romanı 19. yüzyılın sonlarında yazılmıştır. Hikaye, bir deniz yolculuğu sırasında gizemli Herbert Brande ile tanışan İngiliz gezgin Arthur Marcel etrafında döner. Marcel, Brande’nin bu gizemli topluluğunun içine girince, onun kız kardeşi Natalie’ye karşı bir ilgi duyar ve insanlığın kaderi ile evrenin doğası hakkında kötücül sırlar barındıran bu grupla olan ilişkilerinin sonuçlarıyla yüzleşmek zorunda kalır. Kitabın başlangıcında, Queenstown’a giden bir gemide seyahat eden Arthur Marcel tanıtılır ve burada evren hakkındaki alaycı görüşleriyle onun derin bir sohbeti başlatan Herbert Brande ile karşılaşır. Bu buluşma, Marcel’in Brande’nin yeni kurduğu “Cui Bono Society” hakkında öğrendiklerinin de işaretidir. Hikaye daha sonra Marcel’in Natalie’ye olan takıntısına ve onun karakterindeki o tuhaf zarafete odaklanır; bu durum, kardeşinin soğuk rasyonalizmiyle keskin bir tezat oluşturur. Olay örgüsü, topluluğun rahatsız edici amaçlarını ortaya koyduğunda gerilim giderek artar ve hikaye romantizm, bilimsel entrika ile varoluşsal korkuyu bir araya getirir.