Sün Lu tomonidan yozilgan «吶喊» XX asr boshlarida yaratilgan qisqa hikoyalar to‘plamidir. Asar shaxsiy tajribalar va ijtimoiy kuzatuvlarni aks ettirib, notinch davrda yolg‘izlik, jamiyatni tanqid qilish hamda shaxsiy o‘zlik uchun kurash mavzularini uyg‘unlashtiradi. To‘plamning markazida jamiyat kutishlari va shaxsiy intilishlar fonida o‘z sharoitlari bilan kurashayotgan qahramonlarning ovozlari turadi. Asar o‘z-o‘zini tahlil qiluvchi so‘zboshi bilan boshlanib, unda muallifning yoshlikdagi ro‘yobga chiqmagan orzular haqidagi sog‘inchi va hafsalasi pir bo‘lgani namoyon bo‘ladi. U kasal otasiga qarash va ta’lim olishni davom ettirishdek ikki vazifani bir paytda bajarishga urinib, boshidan kechirgan shaxsiy kurashlarini eslaydi. O‘tmishdagi tajribalarini mulohaza qilar ekan, u tibbiyot kasbiga va o‘zini o‘rab turgan ijtimoiy tuzilmalarga nisbatan tobora kuchayib borayotgan ko‘ngil qolishini ifodalaydi. Matn qahramonlarning ichki hayoti va ijtimoiy tanqidini yanada chuqurroq o‘rganish uchun zamin hozirlaydi hamda ularning hikoyalari qat’iy ijtimoiy doira ichidagi ma’no izlash va o‘zgarishga intilishni mujassam etishini anglatadi.