Zbiór opowiadań „Krzyki” Xuna Lu powstał na początku XX wieku. W tym dziele autor reflektuje nad osobistymi doświadczeniami i społecznymi obserwacjami, rozwijając tematy samotności, krytyki społecznej oraz walki o indywidualną tożsamość w burzliwym okresie. Centralne miejsce w tym zbiorze zajmują głosy postaci, które muszą radzić sobie z określonymi sytuacjami na tle społecznych oczekiwani i osobistych ambicji. Zbiór rozpoczyna się przedmową, w której autor wyraża nostalgię i rozczarowanie z powodu utraconych marzeń z młodości. Opowiada o czasach osobistej walki, gdy musiał jednocześnie dbać o choryego ojca i kontynuować edukację. Reflektując nad swoimi przeszłymi doświadczeniami, przyznaje, że jego rozczarowanie wobec medycyny oraz społecznych struktur rośnie. Tekst stwarza podstawę dla głębszego poznania wnętrz świata postaci i krytyki społecznej, pokazując, jak ich historie odzwiercają tęsknotę za sensem życia i pragnienie zmian w ramach surowych społecznych norm.