«Разважанні аб асновах філасофіі» Рэнэ Дэкарта — гэта філасофскі трактат, напісаны ў XVII стагоддзі. У творы разглядаюцца фундаментальныя пытанні існавання, ведаў і прыроды рэальнасці, а таксама роля сумнення і розуму ў дасягненні пэўнасці. Ён закладае асновы сучаснай філасофіі і імкнецца выпрацаваць сістэматычны падыход да разумення свету. У пачатковай частцы тэксту Дэкарт знаёміць з метадам радыкальнага сумнення, ставячы пад пытанне ўсё, што раней лічыў праўдзівым, асабліва надзейнасць пачуццяў. Ён разважае пра існаванне падманлівага дэмана, які мог бы маніпуляваць яго ўспрыманнямі, і ўрэшце прыходзіць да высновы, што адзіная несумненная ісціна — яго ўласнае існаванне, увасобленае ў знакамітай фразе «Cogito, ergo sum» («Я мыслю, значыць, я існую»). Гэты раздзел стварае аснову для яго даследавання прыроды розуму, узаемасувязі паміж розумам і целам, а таксама існавання Бога, фарміруючы філасофскую структуру, на якой будзе грунтавацца ўвесь астатні трактат.