“Beschouwingen over de grondslagen van de filosofie” van René Descartes is een filosofische verhandeling die in de 17e eeuw werd geschreven. Het werk onderzoekt fundamentele vragen over het bestaan, kennis en de aard van de werkelijkheid, met de nadruk op de rol van twijfel en rede bij het bereiken van zekerheid. Het legt de grondslag voor de moderne filosofie en probeert een systematische benadering van het begrijpen van de wereld te ontwikkelen. Het openingsgedeelte van de tekst introduceert Descartes’ methode van radicale twijfel, waarbij hij alles wat hij eerder voor waar had gehouden in twijfel trekt, in het bijzonder de betrouwbaarheid van de zintuigen. Hij overweegt het bestaan van een bedrieglijke demon die zijn waarnemingen zou kunnen manipuleren, wat hem uiteindelijk tot de conclusie brengt dat de enige onbetwijfelbare waarheid zijn eigen bestaan is—vervat in de beroemde zin “Cogito, ergo sum” (“Ik denk, dus ik ben”). Dit gedeelte bereidt zijn onderzoek naar de aard van de geest, de verhouding tussen geest en lichaam en het bestaan van God voor, en legt het filosofische kader vast waarop de rest van de verhandeling zal voortbouwen.