«گکن» اثر یاکوبوس فان لوی، رمانی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. داستان ما را با یوهان، هنرمند جوانی آشنا میکند که در سرزمینی بیگانه زندگی میکند و با پیچیدگیهای دوستی، جاهطلبی و مسیر خلاقانهٔ خود دستوپنجه نرم میکند. روایت تصویری زنده از تجربههای او ترسیم میکند؛ از تضادهای آشکار زندگیاش در آمستردام گرفته تا کشمکشهای هنریاش در ایتالیا. آغاز رمان صحنه را چنان میچیند که یوهان آمادهٔ ترک هتل-سنترال، محل اقامتش، میشود و همین امر او را به تأمل دربارهٔ گذر زمان وامیدارد. او نامهای از دوستی در وطن دریافت میکند که خاطرات رفاقت و دشواریهایی را که هنگام پیگیری تحصیلات هنریاش با آنها روبهرو شده بود، زنده میکند. با وجود هیجان اولیهٔ سفر و امکان کسب شهرت در رقابتی معتبر، یوهان در حالی که میکوشد آرزوهایش را با واقعیتهای زندگیاش بهعنوان هنرمندی در خارج از کشور آشتی دهد، با احساس انزوا و ناکامی دستوپنجه نرم میکند. درهمتنیدگیِ اشتیاق او به برقراری ارتباط و داوریهای سختگیرانهٔ همتایانش، بهتدریج تعارضی درونی و پیچیده شکل میدهد و زمینه را برای کاوشی تأثیرگذار در هویت و هدف هنری فراهم میسازد.