کتاب «Discours par Maximilien Robespierre — 17 Avril 1792-27 Juillet 1794» اثر روبسپیر، گزارشی تاریخی است که در اواخر قرن هجدهم تدوین شده است. این مجموعه شامل سلسلهای از سخنرانیهای ایرادشده توسط روبسپیر، یکی از چهرههای برجستهٔ انقلاب فرانسه، است که در آنها به رویدادها و مناقشات مهم سیاسی زمانهٔ خود میپردازد. این اثر بینشی دربارهٔ باورهای روبسپیر، مبارزات برای آزادی و درگیریهای میان انقلابیون و ضدانقلابیون ارائه میدهد. آغاز متن واکنش پرشور روبسپیر به مخالفان سیاسیاش را آشکار میکند؛ او تأکید دارد که دغدغهٔ اصلیاش خیر عمومی است، نه جاهطلبی شخصی. وی با اتهامهای مخالفانی چون بریسو و گوده روبهرو میشود، از اقدامات خود در چارچوب انقلاب دفاع میکند و به چالشهای پیش روی جمهوری جدید میپردازد. روبسپیر بر اهمیت شجاعت و حقیقت در دستیابی به آزادی و نقد عناصر سرکوبگر در جامعهٔ فرانسه تأکید میگذارد. تعهد او به اصول عدالت و حقوق بشر، هنگامی که در چشمانداز سیاسی مناقشهبرانگیزِ شکلدهندهٔ آن دوران حرکت میکند، برجسته میشود. این بخش آغازین، لحن خطابهٔ پرشور و شور اخلاقیای را پایهگذاری میکند که سخنرانیهای روبسپیر را در سراسر این مجموعه متمایز میسازد.