Robespierre tarafından yazılan “Maximilien Robespierre’in Konuşmaları – 17 Nisan 1792–27 Temmuz 1794”, 18. yüzyılın sonlarında kaleme alınmış bir tarihi eserdir. Bu derleme, Fransız Devrimi’nin önde gelen isimlerinden biri olan Robespierre’in yaptığı bir dizi konuşmayı içermekte olup, o dönemin önemli siyasi olayları ve tartışmalarını ele almaktadır. Eser, Robespierre’in inançlarına, özgürlük mücadelesine ve devrimciler ile karşı-devrimciler arasındaki çatışmalara dair önemli bilgiler sunmaktadır. Metnin başlangıcında, Robespierre’in siyasi rakiplerine karşı gösterdiği tutkulu tavrı görülebilir; kendisinin asıl amacının kişisel hırs değil, kamu yararı olduğunu vurgulamaktadır. Brissot ve Guadet gibi muhaliflerin suçlamalarına karşı çıkan Robespierre, eylemlerini Devrim bağlamında savunmakta ve yeni kurulan Cumhuriyet’in karşılaştığı zorlukları ele almaktadır. Özgürlüğe ulaşmada cesaretin ve gerçeğin önemini vurgulayan Robespierre, Fransız toplumundaki baskıcı unsurları da eleştirmektedir. Adalet ilkelerine ve insan haklarına olan bağlılığı, o dönemi şekillendiren bu tartışmalı siyasi ortamda öne çıkmaktadır. Bu giriş bölümü, koleksiyondaki tüm konuşmaların karakteristik olduğu tutkulu üslup ve ahlaki coşkunluğun tonunu belirlemektedir.